نامه ای به امام مهربانم

سلام مولایم

از کودکی به من گفته اند که شما مرا میبینی و صدایم را میشنوی. هر روز که زیر سایه ی شما و با لطف پروردگارم بزرگتر شدم بیشتر به حقیقت این موضوع پی بردم و حال آمده ام تا درد دلم را به شما بگوییم...

خسته ام آقا...

خسته ام از دیدن اشک کودک فلسطینی...

خسته ام از دیدن کودک گرسنه ی یمنی...

خسته ام از شنیدن صدای شیون مادران...

خسته ام از این همه ظلم...

یا صاحب الزمان...

هر روز به امید کنار رفتن ابرها و نمایان شدن چهره زیبایتان از خواب برمیخیزم...

هر روز به امید فرا رسیدن حکومت عدل چشمانم را باز میکنم...

و غروب جمعه نا امید تر از همیشه اشک میریزم و از خدا میخواهم آخرین جمعه ی فراغ باشد...

یا حجت بن الحسن...

بیا ...

بیا که ما همه به تو نیاز داریم...

بیا و دست ما را بگیر که محتاج وجود پر مهر تو اییم...

بیا مهدی جانم...